Waarom?Zeg mij waarom?

Waarom?Zeg mij waarom?
 
Mijn hart huilt,ik kan met de beste wil van de wereld niet bevatten dat er zoveel onmenselijke mensen op deze wereld bestaan.  
Dan ben je oud geworden en hebt naar behoren je kinderen opgevoed en normen en waarden bijgebracht, je hebt ze vertroeteld en verwend,je hebt ze met liefde omringd en in alles bijgestaan,je was er als ze je nodig hadden,je zat thuis met een kopje thee op ze te wachten als ze uit school kwamen, je droogde hun tranen als ze verdriet hadden, je las ze voor uit de mooiste boeken,je huis stelde je open voor alle vrienden en vriendinnen, het was altijd een gezellige boel.  
 
Ze worden volwassen en gaan hun eigen leven leven,je gunt ze alle geluk van de wereld en laat niemand het in zijn hoofd halen om jouw kinderen waar je al je ziel en zaligheid in hebt gestopt,ze ook maar één haar te krenken of pijn te doen want dan sta je niet voor jezelf in.  
Je hoopt dat als je oud bent en het gaat niet allemaal meer zoals je wilt dat het gaat dat je dan een beetje steun en aandacht van je kinderen krijgt.  
 
In heel veel gevallen gebeurt dat ook maar als ik dan het trieste verhaal lees van een lieve oude man die alleen ligt te sterven omdat zijn kinderen bang zijn om hun vader in zijn laatste levensfase bij te staan dan gaat mij dat door merg en been dan voel ik de pijn die deze lieve eenzame  oude man ook moet hebben gevoeld.  
 
De verzorgende belde met zijn familie met de woorden "willen jullie nog afscheid nemen van je vader? En willen jullie nog spullen uit het huis hebben?  
Nee,was het antwoord geef de spullen maar mee naar het mortuarium.  
 
Terwijl ik dit neerzet rollen de tranen over mijn wangen, krijg ik een brok in mijn keel,deze man die ooit veel voor zijn kinderen heeft gedaan,die misschien tijdens de oorlogsjaren heel veel ellende heeft meegemaakt en heeft gestreden voor zijn vrijheid wordt nu op een onmenselijke manier door zijn eigen vlees en bloed in de steek gelaten omdat zijn kinderen zo ontzettend bang zijn gemaakt voor het virus.  
Hij sterft alleen,zonder zijn kinderen en misschien  kleinkinderen ooit nog in de ogen te kunnen kijken,hij slaakt zijn laatste zucht en sterft.  
 
Deze lieve oude man wordt door de verzorging gewassen en in een lijkzak gestopt,hij moet ook nog een mondkapje op terwijl er geen lucht meer uit zijn mond komt,de lijkzak wordt dichtgeritst en gedesinfecteerd volgens het protocol.  
 
Zijn voor hem dierbare spulletjes worden in een tas gestopt en op het levenloze lichaam geplaatst,uiteindelijk wordt zijn lichaam de afdeling afgereden alleen de naamsticker op de lijkzak geeft zijn identiteit nog weer.  
 
Lieve oude meneer, ik heb u nooit gekend net zoals ik al die andere lieve oude mensen niet ken die heel waarschijnlijk hetzelfde mee moeten maken als u.  
 
Ik hoop met heel mijn hart dat als er een hemel bestaat,waar al deze mensen die door hun kinderen in de steek zijn gelaten,elkaar zullen vinden om vervolgens in het hiernamaals het geluk te vinden vinden dat zij in hun laatste levensfase hebben moeten missen.
 
Dag alle lieve eenzame mensen,ik denk aan jullie allemaal en ik hoop dat als mijn tijd komt dat mijn kinderen en kleinkinderen waar ik zielsveel van houd,er tijdens mijn laatste levensfase wel voor mij zullen zijn. ???????? ❤
    
    
Betty.