Alles went...

Alles went...

Tekstschrijver: Nikos Frangiskatos


Tik tak. Hoort u het al. 

De avondklok. Voelt u het al? Het beklemmende?

Uw eigen onzichtbare tralies tegen een onzichtbare vijand.

Wees niet geschokt of boos. Weet u nog die andere maatregelen? Weet u nog uw 1ste reactie toen er voor het eerst de 1'5 meter regel werd aangekondigd, uw 1ste lockdown of toen de mondkapjes werden ingevoerd? Dit is een beetje hetzelfde gevoel. Het is even heftig maar het went wel. Echt. Het komt goed.


U gaat er namelijk aan gewend raken en dat is ook de bedoeling. Nu is de avondklok even het akelige thema, maar kijk eens achterom. Waar hebben we allemaal al ja tegen hebben gezegd? De rest valt nu inmiddels wel mee toch? Wie heeft het nog over 1,5 meter? Of het pakken van een winkelkar terwijl u alleen maar een pak melk nodig heeft? We doen het. In ons bewustzijn hebben we het haast al normaal gemaakt. En u zult verbaasd zijn over waar u over een paar maanden aan gewend bent geraakt. Neem even pauze. Even stil staan. En nadenken. 


Goed hè. Psychologie. Het gaat over het manipuleren van gedrag. Net zo lang doorgaan totdat ook u eraan gewend bent. Een onderbouwing is tegenwoordig zelfs niet meer nodig, een persconferentie, een knuffelbeer en een paar talkshows. That does the magic! We lopen inmiddels met ongewassen mondkapjes in de buitenlucht. Nee, we zijn geen kudde, nee we zijn inmiddels solidair met elkaar. Kom op, ziekenhuizen liggen vol. En er zijn allemaal varianten. De tv zegt het. Gommers zegt het. Kuipers zegt het. De RIVM modellen zeggen het. We zijn eraan gewend geraakt. 


Ik wil niet een spelbreker zijn, wil hooguit de spelregels uitleggen. Dit gaat nog even duren he. Voor uw eigen gewenning. Er komen nog o.a. uit-huis-plaatsingen en vergaande quarantaine verplichtingen, restricties van binnenlandse reizen aan, uw kinderen gaan verplicht getest worden en u gaat er allemaal aan gewend raken. Laat ik over de voedseldistributie nog even niets zeggen. Ik ga liever voor een maximaal schrik-effect. Stapje voor stapje. Zonder dat u het doorheeft. 


Wennen aan de avondklok dus. Ter eerste kennismaking! Paar weken maar hoor. De spoedwet was er ook maar voor 3 maanden. Totdat ook u daaraan gewend raakte. Laten we voor nu eerst even wennen aan 20.30 zodat 18.00 wat makkelijker landt. En uiteindelijk went alles wel geloof ik. Ben benieuwd waar mensen hun grenzen liggen. Ik denk steeds dat, wanneer de 1ste kinderen depressief zijn geworden, de maat vol is maar ik begin het te betwijfelen. Ook dat went op een gegeven moment. Shit happens. Het is blijkbaar minder tastbaar dan een onzichtbare vijand.